خون در منی علل و درمان آن

خون در منی علل و درمان آن

خون در منی علل و درمان آن خون در منی که در پزشکی به آن هماتوسپرمی گفته می شود همیشه علامتی از یک مشکل جدی نیست و نمی تواند بر روابط جنسی فرد تاثیرگذار باشد. علت این مساله معمولا خوش خیم است و نیازی به نگرانی ندارد زیرا خود به خود رفع می شود. این عارضه اگر در افراد بالای 40 سال دیده شود و یا بیشتر از 3 تا 4 هفته ادامه داشته باشد نیاز به مراقبت دارد. در این زمان ممکن است علائمی همچون سوزش ادرار هم به دنبال داشته باشد، در این صورت لازم است فرد توسط پزشک ویزیت گردد.

جدید ترین روش های درمان زگیل تناسلی در تهران

علل بروز خون در منی

همانطور که می دانید منی متشکل از اسپرم و مایعاتی است که از پروستات و غدد دیگر آزاد می شود. این مایعات اسپرم را تا مجاری ادراری همراهی می کنند و ارضا رخ می دهد. رگ های خونی که در این مسیر وجود دارند ممکن است به دلایل متعددی باز شوند و موجب وارد شدن خون به ادرار، منی و یا هر دوی آنها شوند. جراحی، عفونت و سرطان از علل شایع وجود خون در منی هستند ولی علل مختلف دیگری هم می توانند این مساله را ایجاد نمایند که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم:

  • براکی تراپی
  • پرتو تابش خارجی برای سرطان پروستات
  • فعالیت بیش از حد جنسی یا خود ارضایی
  • کِلامیدیا تِراکوماتیس
  • عفونت پروستات 
  • زگیل تناسلی
  • اپیدیدیمیت
  • سرطان پروستات
  • تامپون فراموش شده (حفظ شده)
  • هموفیلی
  • ورم بیضه
  • خودداری طولانی مدت از رابطه‌ی جنسی
  • رابطه‌ی جنسی قطع شده
  • بیوپسی پروستات
  • آسیب‌های بیضه ای

علائم بیماری هماتوسپرمی

بیماری هماتوسپرمی علائم منحصر به فردی دارد که عبارتند از :

  1. خونریزی : خونریزی که بیش از یک ماه ادامه داشته باشد.
  2. وجود توده : بر روی پوست بیضه متوجه توده ای شده باشید.
  3. تب حلزون : ممکن است به مکانی سفر کنید که در آنجا تب حلزون شایع باشد.

تشخیص بیماری هماتوسپرمی

با مراجعه به پزشک، وی ابتدا سوالاتی از بیمار می کند و سپس به معاینه ناحیه تناسلی برای یافتن قرمزی، تورم و التهاب و یا توده می پردازد. معمولا در همان معاینه اولیه بیماری تشخیص داده می شود ولی در مواردی هم ممکن است انجام یک سری از آزمایشات لازم باشد. در برخی از مواقع علت وجود خون در منی به صورت ناشناخته باقی می ماند.

آزمایشات لازم برای تشخیص بیماری هماتوسپرمی

پزشک برای تشخیص نهایی خود ممکن است آزمایش ادرار و یا کشت ادرار را برای بیمار خود لازم بداند ولی آزمایش های دیگر نیاز نخواهد بود مگر اینکه در آزمایش های انجام شده عفونت یا مشکل دیگری وجود داشته باشد. با این حال در موارد نادر ممکن است نیاز به سونوگرافی، آزمایش آنتی ژن اختصاصی پروستات، ام آر ای و سیستوسکوپی باشد. در مواقع بسیار نادری هم اسپرم مورد بررسی قرار می گیرد.

هماتوسپرمی در چه مواقعی نمی تواند خطرناک باشد؟

بیماری هماتوسپرمی در صورتی که در مردان زیر 35 تا 40 ساله دیده شود و یا افرادی که جدیدا از ناحیه پروستات نمونه برداری انجام داده اند خطرناک نبوده و می تواند خود به خود رفع گردد.

درمان بیماری هماتوسپرمی

در حالت کلی این بیماری خود به خود رفع می گردد ولی برای درمان لازم است علت ایجاد این عارضه پیدا شود. برخی از درمان های مختلف که می توانند به کار روند عبارتند از :

  1. عفونت : در صورتی که در اثر وجود عفونت این مشکل به وجود آمده باشد می توان با مصرف آنتی بیوتیک آن را درمان نمود.
  2. بیماری های جدی تر : اگر علت ایجادکننده این بیماری جدی تر باشد لازم است تحت مراقبت های متخصص ارولوژی قرار بگیرید.
  3. درمان با پروستاز : در صورتی که هماتوسپرمی به حالت مداوم بروز نماید، ممکن است پزشک برای چند ماه درمان با پروستاز یا همان فیناستراید را پیشنها نماید.

پروستاز چیست ؟

پروستاز دارویی است که برای مردانی که بیماری BPH و یا به عبارتی هیپرپلازی خوش خیم پروستات را دارند، تجویز می شود. این دارو می تواند سایز پروستات را که در مردان بالای 40 سال روند رو به رشدی دارد، کاهش دهد. درست است که این دارو برای درمان BPH اثر زیادی ندارد ولی در درمان هماتواسپرمی می تواند مفید باشد. بهتر است اشاره کنیم که مردانی که تحت درمان با پروستاز هستند نبایستی اقدام به بارداری همسر خود نمایند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *