کیست کلیه | علائم و روش های درمان

کیست کلیه

کیست کلیه کیسه ای پر از مایعات است که در کلیه های شما رشد می کند. ممکن است شما در یک کلیه یک کیست داشته باشید یا در هر دو کلیه کیست زیادی داشته باشید.

دو نوع کیست وجود دارد: کیست های ساده و بیماری کلیوی پلی کیستیک. نوع ساده کیست های منفردی هستند که روی کلیه ها تشکیل می شوند. آن ها دیواره های نازکی دارند و حاوی مایع آب مانند هستند. کیست های ساده به کلیه ها آسیب نمی رسانند و عملکرد آن ها را تحت تأثیر قرار نمی دهند. بیماری پلی کیستیک کلیه (PKD) یک بیماری ارثی است که باعث تشکیل بسیاری از کیست ها در کلیه ها می شود.

بهترین روش درمان زگیل تناسلی در ایران

اندازه کیست کلیه و معنی آنها

برخی کیست ها آنقدر کوچک هستند که نمی توانید آن ها را بدون میکروسکوپ مشاهده کنید. دیگران می توانند به اندازه یک توپ تنیس بزرگ شوند. با بزرگتر شدن کیست ها می توانند اندام های اطراف را تحت فشار قرار دهند و باعث درد شوند.

علائم و نشانه های کیست کلیه

یک کیست ساده ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند. با این حال اگر کیست بزرگ شود یا آلوده شود ممکن است علائمی مانند موارد زیر داشته باشد:

  • تب
  • درد در پشت یا پهلو بین دنده ها و لگن
  • درد در قسمت فوقانی شکم
  • تورم شکم
  • ادرار بیشتر از حد معمول
  • خون در ادرار شما
  • ادرار تیره

علل ایجاد کیست کلیه

پزشکان دقیقاً نمی دانند چه عواملی باعث ایجاد کیست های ساده کلیه می شود. ، هر کلیه حدود یک میلیون لوله کوچک دارد که ادرار را جمع می کند و کیست ممکن است با مسدود شدن لوله، متورم شدن و پر شدن از مایعات شروع به رشد کند. احتمال دیگر این است که کیست ها از زمانی شروع می شوند که کیسه هایی به نام دیورتیکول در مناطق ضعیف شده توبول تشکیل شده و از مایع پر می شوند.

با افزایش سن خطر ابتلا به این بیماری نیز افزایش می یابد. در سن 40 سالگی حدود 25 درصد از افراد به این بیماری مبتلا می شوند. تا 50 سالگی حدود 50 درصد افراد دچار این بیماری می شوند. همچنین مردان بیش از زنان در معرض ابتلا هستند.

عوارض کیست کلیه

معمولاً کیست ها مشکلی ایجاد نمی کنند. با این حال گاهی اوقات می توانند منجر به عوارضی شوند از جمله:

  • عفونت در کیست
  • کیست ترکید
  • انسداد ادرار از کلیه
  • فشار خون بالا

درمان کیست کلیه

برای تشخیص این بیماری ممکن است به متخصصی به نام اورولوژیست مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است از خون یا ادرار نمونه برداری کند تا ببیند کلیه های شما چطور کار می کنند.

همچنین ممکن است به یکی از این تست های تصویربرداری نیاز داشته باشید:

  • توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن که از اشعه ایکس قدرتمند برای ایجاد تصاویر سه بعدی از کلیه های شما استفاده می کند.
  • تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) که با استفاده از آهن ربا و امواج رادیویی از کلیه های شما عکس می گیرد.
  • سونوگرافی که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر از کلیه های شما استفاده می کند و می تواند بزرگتر شدن آن ها را نشان دهد.

اگر کیست کوچک باشد و مشکلی در کلیه شما ایجاد نکند ممکن است نیازی به درمان آن نباشد. شما ممکن است فقط آزمایشات تصویربرداری را هر 6 تا 12 ماه یک بار انجام دهید تا مطمئن شوید کیست رشد نکرده است.

برای کیست های بزرگتر یا آن هایی که علائم ایجاد می کنند درمان ها شامل اسکلروتراپی و جراحی نیاز است.

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی برای تخلیه کیست انجام می شود. ابتدا بی حسی موضعی دریافت می کنید تا دردی احساس نکنید. با استفاده از سونوگرافی پزشک یک سوزن نازک را از طریق پوست در کیست قرار می دهد و تمام مایعات کیست را تخلیه می کند. گاهی اوقات پزشک کیست را با محلول الکلی پر می کند تا از رشد مجدد آن جلوگیری کند.

عمل جراحی

ممکن است لازم باشد کیستی بزرگتر که بر عملکرد کلیه شما تأثیر می گذارد با جراحی برداشته شود. در حین انجام عمل با بیهوشی عمومی خواهید خوابید و  جراحان اغلب کیست ها را از طریق چندین برش کوچک به روش لاپاراسکوپی بر می دارند. این بدان معنی است که آن ها جراحی را با استفاده از دوربین و ابزارهای کوچک انجام می دهند. ابتدا جراح کیست را تخلیه می کند و سپس آن ها دیواره های کیست را برش می دهند یا می سوزانند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *