گلومرولونفریت

گلومرولونفریت

گلومرولونفریت نوعی التهاب در کلیه ها گفته می شود. گلومرول ها ساختاری در کلیه هستند که از رگ های خونی ریز ساخته شده اند که در صورت ایجاد التهاب در آنها بیماری گلومرولونفریت بروز می نماید. این رگ های خونی بسیار ریز مایعات اضافه را حذف نموده و در تصفیه خون نقش موثری دارند.

جدید ترین روش های درمان زگیل تناسلی در تهران

آیا بیماری گلومرولونفریت خطرناک است؟

آسیب به گلومرول می تواند در کار کلیه ها اختلال ایجاد نماید که در نهایت منجر به نارسایی کلیه شود. گلومرولونفریت یا همان نفریت می تواند حیات انسان را تهدید کند و باید جدی گرفته شود و فورا برای درمان اقدام شود.

علل بروز گلومرولونفریت

علت بروز این بیماری به این بستگی دارد که این بیماری به حالت حاد است و یا مزمن که در ادامه به تفکیک اشاره می کنیم:

  • علت گلومرولونفریت حاد

گلومرولونفریت حاد ممکن است به علت وجود عفونت هایی از قبیل گلودرد استرپتوکوکی و ایجاد آبسه در دندان بروز نماید. از دیگر عواملی که می تواند این بیماری را ایجاد نماید می توان به مشکلات سیستم ایمنی بدن و واکنش بیش از اندازه به عفونت اشاره نمود. اغلب اوقات این بیماری می تواند بدون درمان خاصی برطرف گردد ولی در غیر این صورت بایستی فورا درمان گردد.

  • علت گلومرولونفریت مزمن

این نوع از التهاب مزمن می تواند در طول سالها ایجاد گردد و در این مدت ممکن است همراه علائم خفیف باشد و یا اصلا علامتی از خود نشان ندهد. این وضعیت می تواند موجب صدمات جبران ناپذیر به کلیه ها گردد که نارسایی کامل کلیه ها را باعث می شود.

تشخیص بیماری

  1. آزمایش ادرار

برای تشخیص این بیماری ابتدا لازم است آزمایش ادرار از بیمار گرفته شود. وجود پروتئین و خون در ادرار از علائم اصلی این بیماری محسوب می گردند. علاوه بر این پزشک می تواند با بررسی موارد زیر در آزمایش ادرار هم بیماری را تشخیص دهد:

غلظت ادرار، کلیرانس، وزن مخصوص ادرار، اندازه گیری کل پروتئین در ادرار، اسمولالیته ادرار و گلبول های قرمز خون در ادرار

  1. آزمایش خون

گام بعدی تست خون است که که وجود برخی از عوامل نشان دهنده بیماری خواهد بود. این علائم عبارتند از :

نیتروژن اوره طبیعی، کم خونی به دلیل کاهش سلول های قرمز خون، بالا بودن مقدار کراتینین و مقدار غیرطبیعی آلبومین

  1. آزمایش های ایمونولوژی

بعد انجام آزمایش های ادرار و خون ممکن است به صلاحدید پزشک نیاز به انجام آزمایش ایمونولوژی برای تعیین موارد زیر باشد:

آنتی بادی های ضدهسته ای، آنتی بادی های ضد غشای پایه گلومرولی، مقدار کمپلمان و آنتی بادی های سیتوپلاسمیک ضد نوتروفیل

  1. تصویربرداری

برای تشخیص نهایی و انجام آزمایشات تکمیلی تر پزشک متخصص امکان دارد از روش های تشخیصی سونوگرافی کلیه، سی تی اسکن و رادیوگرافی قفسه سینه نیز استفاده نماید.

عوارض بیماری گلومرولونفریت

در اثر بیماری گلومرولونفریت امکان دارد پروتئین زیادی از طریق ادرار دفع گردد که سندروم نفروتیک از عوارض آن می باشد. این موضوع می تواند نمک و مایعات زیادی را در بدن جمع نماید. از عوارض دیگر این بیماری می توان به کلسترول بالا، فشار خون بالا و تورم در بدن اشاره نمود. در صورتی که بیماری درمان نشود می تواند در نهایت به بیماری کلیوی تبدیل گردد.

درمان گلومرولونفریت

برای درمان بیماری گلومرولونفریت لازم است علت بیماری و نوع آن تشخیص داده شود. یکی از روش های درمانی می تواند کنترل فشار خون بالا باشد. البته کنترل فشار خون زمانی که کلیه ها عمکرد مناسبی نداشته باشند کار دشواری خواهد بود. برای کنترل فشار خون ممکن است پزشک به صلاحدید خود از داروهایی از قبیل لیزینوپریل و یا کاپتوپریل برای بیمار تجویز نماید. در برخی مواقع هم امکان دارد مصرف دارو های ایریزارتان، لوزارتان و والزارتان مناسب تر تشخیص داده شود.

نتیجه

گلومرولونفریت نوعی بیماری کلیه است که موجب التهاب در کلیه ها می گردد. در حالت عادی ممکن است این بیماری علائمی از خود نشان ندهد ولی در صورت بروز هر گونه عارضه لازم است به پزشک متخصص کلیه و مجاری ادراری مراجعه نمایید تا بعد از انجام آزمایشات لازم، نسبت به درمان مناسب اقدام شود. اقدامات درمانی بایستی سریعا شروع شود تا از بروز مشکلات جبران ناپذیر جلوگیری گردد. در غیر این صورت نارسایی کلیه ها پیش آمده و احتمال دارد نیاز به دیالیز و پیوند کلیه در مراحل پیشرفته بیماری احساس گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *